Aktualności Aktualności

Sezon na kurki rozpoczęty – w lasach pojawiły się pieprzniki jadalne

W lasach Nadleśnictwa Łopuchówko można już spotkać owocniki pieprznika jadalnego (Cantharellus cibarius), powszechnie znanego jako kurka. Choć tegoroczne lato nie rozpieszczało grzybiarzy, a długotrwały niedobór opadów sprawił, że ściółka leśna jest miejscami bardzo sucha, pierwsze kurki zaczęły już pojawiać się w naszych lasach.

Jeden z najbardziej cenionych grzybów polskich lasów

Pieprznik jadalny to jeden z najchętniej zbieranych grzybów w Polsce.

Od wieków znany jest również pod wieloma nazwami, takimi jak stroczek lisica, lisica, lisiec, pieprzyk jadalny, pieprznik
pospolity czy kurka żółta
.

W gwarze lokalnej można spotkać także określenia kurza stopka lub kurzajka.

Kurki zawdzięczają swoją popularność nie tylko charakterystycznemu złocistożółtemu kolorowi, ale również wyjątkowemu aromatowi oraz jędrnemu, chrupkiemu miąższowi. Są cenionym składnikiem wielu tradycyjnych potraw i od lat należą do najbardziej rozpoznawalnych grzybów naszych lasów.

Pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius Fr.). Fot. Karolina Prange

Gdzie szukać kurek?

Kurki tworzą mikoryzę z drzewami, dlatego najczęściej spotkać je można w lasach iglastych i mieszanych, szczególnie pod sosnami, świerkami oraz brzozami. Preferują miejsca z mchem, borówkami oraz wilgotną ściółką.

Warto pamiętać, że:

  • kurki rzadko rosną pojedynczo – jeśli znajdziemy jeden owocnik, warto dokładnie rozejrzeć się po okolicy,
  • często pojawiają się na obrzeżach polan, w prześwietlonych fragmentach lasu oraz w niewielkich zagłębieniach terenu, gdzie wilgoć utrzymuje się dłużej,
  • najlepsze warunki do ich wzrostu panują po letnich opadach deszczu i kilku ciepłych dniach.

Sezon na kurki trwa zazwyczaj od czerwca aż do października, a podczas ciepłej jesieni nawet do listopada.

Jak rozpoznać prawdziwą kurkę?

Pieprznik jadalny jest stosunkowo łatwy do rozpoznania, jednak początkujący grzybiarze mogą pomylić go z lisówką pomarańczową, dlatego podczas zbiorów należy zachować ostrożność.

Najważniejsze cechy kurki:

  • pod kapeluszem znajdują się fałdki, a nie cienkie blaszki,
  • owocnik ma jędrny, mięsisty miąższ,
  • posiada delikatny, lekko owocowy zapach,
  • jego barwa jest zazwyczaj złocistożółta, a nie intensywnie pomarańczowa.

Pamiętajmy o podstawowej zasadzie każdego grzybiarza – zbieramy wyłącznie te grzyby, co do których mamy całkowitą pewność. W razie jakichkolwiek wątpliwości lepiej pozostawić okaz w lesie.

Jak odróżnić kurkę od lisówki pomarańczowej? Porównanie najważniejszych cech. Grafika:Centrum Komunikacji Społecznej Lasów Państwowych

Kilka zasad odpowiedzialnego grzybobrania
Grzybobranie to nie tylko przyjemność, ale również odpowiedzialność za las.
Podczas zbiorów warto pamiętać o kilku prostych zasadach:
  • zbierajmy grzyby do wiklinowego koszyka lub łubianki, a nie do foliowych reklamówek,
  • nie rozkopujmy ściółki i nie niszczmy grzybni,
  • pozostawiajmy bardzo młode owocniki, aby mogły dojrzeć i rozsiać zarodniki,
  • korzystajmy wyłącznie z wyznaczonych miejsc postojowych i nie wjeżdżajmy samochodem na drogi leśne, na których ruch jest zabroniony,
  • pamiętajmy, że w parkach narodowych i rezerwatach przyrody obowiązują zakazy zbioru grzybów.

Kurki – smaczne i wartościowe

Kurki są nie tylko smaczne, ale również wartościowe pod względem odżywczym. Zawierają m.in. witaminy z grupy B, witaminę D, beta-karoten oraz cenne składniki mineralne, takie jak potas, żelazo, cynk czy selen. Są przy tym niskokaloryczne i stanowią doskonały dodatek do wielu potraw.

Wyruszając do lasu…

Jeśli wybieracie się na grzybobranie do lasów Nadleśnictwa Łopuchówko, pamiętajcie o odpowiednim przygotowaniu. Wygodne obuwie, koszyk, niewielki nożyk, zapas wody oraz środek odstraszający kleszcze to wyposażenie, które warto mieć ze sobą.

Życzymy udanych zbiorów oraz wielu leśnych odkryć. Pamiętajmy jednak, że las to przede wszystkim dom wielu organizmów – szanujmy jego mieszkańców i korzystajmy z jego darów w sposób odpowiedzialny.

polędwiczki w sosie kurkowym. Fot. Karolina Prange